De witte hoed

52 De witte hoed fan Bob Dylan

 

Bob Dylan speulde in Ahoy. Hij is 70. In ’n swart pak met ’n witte hoed kwam-y op.

  In ’e auto had ik Blonde on blonde op. Bij Leopard-skin pill-box hat, ’n blues met ’n geweldige tekst, deed ik ’t folume omhoog. Wij songen stikken tekst met. Fort kwammen wy bij Den Haag in de file. Foor Rotterdam ston de boel weer stil. Midden in ’t foorprogramma satten wy op ’e stoel hoog boven in Ahoy. In de feerte speulde Mark Knoppfler.

  Doe kwam Bob Dylan op met syn witte hoed. Meer as fyftig jaar blues, country, folk, rock’n’roll ston op ’t poadium. Dylan is ’n mezykensyklopedy. En út dat boek speulde hy 14 lietsys.

  ’t Eerste waar (toefallig) Leopard-skin pill-box hat. Derna kwam It ain’t me, babe. Achter dusse regel an komt: It ain’t me, you’re looking for. ’t Nummer staat op Another side of Bob Dylanút 1964.

  Andere bekende lieten die’t-y deed waren A hard rain’s gonna fall, Highway 61 revisited, Ballad of a thin man, All along the watchtower, en as lêsteLike a rolling stone.

  Bovenin Ahoy sat ik d’rbij en keek en lústerde d’rna. Syn stim leek betiden wel ’n sirkelsaag. ’t Waar mâl soa’t-y raspte en skuurde en piepte en kraakte. De teksten waren niet te ferstaan. Is dut mooi? froeg ik my ôf. Om my hine stapten ’n paar mînsen op. Ni, dut waar soa lelik as de pest. Maar hij deed ’t der om. Want doe’t-y Blind Willie McTellsong waar-y wel te ferstaan, en waar ’t onhurige ruge fan de stim ôf.

  Dat Bob Dylan All along the watchtower speulde hoorde ik alleen an de eerste sin: ‘There must be some kind of way out of here’, said the joker to the thief. Feerder waar ’t nummer ’n grintmoalen. ’t Selde gold foor Like a rolling stone. ’t Gepingel op syn ‘waterorgel’ maakte de gaos kompleet.

   Wat hew ik nou sien? froeg ik mysels ôf. Ik bin ’n groate Dylan-fan, stikken kin-y nooit, maar waar dut kûnst? Jawis. Bob Dylan is de kûnst, de geskidenis, ’t leven. As Rembrandt speult hij met ’t kontrast fan swart en wit. Nou en dan waar d’r ’n lichtpuntsy in syn set at-y ‘mooi’ song of ’n melodys partijtsy op syn klavier speulde. De rest waar swart. Krekt soa as syn pak. De witte hoed ferbeeldde de skoanheid, de troast fan syn mezyk.    

Bildtse Post

# 52

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove