Hispeed-stoptrain

Ik gong ’n paar dagen na Brussel. Om 15.41 fertrok de train fan Amsterdam-Sintraal. Twintig foor fier sat ik op myn plak in de Fyra.

  ’n Dâg eerder had ik ’t kaartsy kocht. Ik waar ferbaasd over de priis: 25 euro foor ’n inkele rais. Dêr waar ’n reden foor. De reguliere Hispeed-train fan Amsterdam na Brussel is deur de NS opheven.

  (Ik weet niet wêrom. Dinklik om fast foorút te lopen op ’t instorten fan Europa. Dan is de snelle ferbining met de hoofdstad fan Europa niet meer norig, dan kin ’t weer met de boemel.)

  De Fyra springt in ’t gat.

  De kaartsys bin soa goedkoop om mînsen in de train te krijen. Deur opstartproblemen gaat ’t allegaar nag wat stoef, d.w.s. feul fertragingen. Dêr skynt de Fyra niks an doen te kinnen. Alleen gaat de Hispeed-train like hard as ’n stoptrain.

 

Negentien foor fier worde omropen dat de masinist d’r niet waar. Niet de train, maar de masinist had fertraging.

  Ik sloeg de krant open. D’r ston ’n stikky in over de kyndersyktes by de Fyra. ’n Dik half uur later rôlden wy ’t stasjon út. Even derfoor had ik de masinist met ’n road, besweet foorhoofd foor ’t rút lâns sprinten sien. Meer dan ’n uur later dan pland kwam ik in Brussel an.

  In De Morgen ston ok ’n stikky over de Fyra. ’n Kaartsy bleef langer goedkoop om mînsen over te halen met de Hispeed te gaan.

 

Sunnegaven om 21.22 gong ik werom. Hoe sou ’t gaan? ’t Foorteken waar min. Op ’t groate bôrd in de vertrekhal waren alle lichys onder Départút. Maar de train waar op tiid.

  Tussen Brussel en Antwerpen most ik pisse. Dat gong sonder probleem. Ik docht al, wij rije niet 250 kilometer per uur. En, ja hoor, we satten achter ’n stoptrein, worde omropen wylst ik ston te migen.

  ’t Sou mij benije hoe laat ik thús waar. In de krant had staan, dat at je op tiid weze wouden, je beter niet met de Fyra raize konnen. Maar foor de helft fan de priis wou ik d’r best de helt langer over doen.

  Ik kwam presys op tiid an. Nou, fooruit, ’n minútsy later dan.

BP # 73

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove