Nije fyts I

De man sou ’n nije fyts kope. Foor ’t eerst fan syn leven. Heel froeger had-y fan syn hait en mem ’n nijen een kregen. ’n Klaine op ’e legere skoal en later een met fersnellingen.

  Doe’t-y de huus út gaan waar, had-y niet ’n nije fyts kocht. In ’e stâd worde die dos stoalen. Hij reed op ’n oud lel, dat na ’n hutsy likegoed stoalen worde. Tena had-y alle keren dat syn fyts fort waar sels ok maar een metnommen.

 

Soa waar ’t d’r jaren hine boekeld. In de groate stâd had-y nag ’s foor ’n prikky ’n mountainbike op ’e kop tikt, maar al had d’r nag soa ’n dik gaiteketting om sitten, de fyts waar deselde week nag fort.

  Dat ’t waar weer ’n ferroest brik worren. Jaren had-y der op fytst. Maar in ’n winternacht waar ’t ding fort. Hij most met de tram na huus. Doe docht-y, ik koop niet een, ik jat ’m.

  Foor syn huus ston al weken ’n fyts niet op slot. Een had ’m staan laten. Wonder boven wonder had nooit een ’m metnommen. ’t Waar ’n knappe damessportfyts met een stikkene hândrem en ’n lekke bând.

 

Hij sjoude ’t ding de huus in. Hij liet de bând plakke en kon rije. ’t Waar wat noedlik, maar een hândrem wende gau genoeg. Niet al te mâle hard rije, en op tiid reagere op gefaarlike sitewasys in ’t ferkeer. Nou hadden je dat niet altyd sels in ’e hând. Soms stak ’n toerist over sonder út te sien of hipte ’n duuf foor ’t wiel. Nou en dan skampte hy ’n duuf of ’n foetganger.

  Op ’n keer reed-y bij ’n brûg del. Inenen skoat ’n auto út ’n parkeerplak. Op ’t allerfúlst kneep de man in de rem. Knap, waar ’t, de kabel an gort. Met de foeten op ’e dyk giselde de man om de auto hine.

  Sonder remmen fytste hy ’n paar keer na syn werk. Dut kon soa niet meer. Hij most ’n nije fyts hè.

 

 Andere keer feerder    

BP #41

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove