Nije fyts IV

't Sat d’r al ’n hutsy an te kommen. D’r sou hest wel weer ’s wat stikken gaan an myn nije fyts. Ik hew ’m al even, maar ’t is nag altyd de nije fyts omdat ik nooit eerder ’n nijeneen kocht had.

  Ik had boeken werombrocht en socht de fyts tussen de honderten fytsen foor de sintrale biblioteek fan Amsterdam, die’t tugworig flakbij ’t sintraal stasjon sit. Ik sâg ’m niet. Deur de harde wyn waar-y omwoeien.

 

Doe’k ’m fonnen had, pakte ik de fyts op en deed ’m fan de twee slotten ôf. Ik stapte op en sette gang. Ferdomme, trapt-y niet deur. ’t Ketting d’r ôf. Ik had ’t smoor in.

  Wat sou ’k doen? Ik waar tien minútten fytsen fan huus. Sou ik de fyts staan en later ophale of met ’e fyts na huus lope? ’t Lêste waar ’t mînste gedonder.

  Met de fyts an ’e hând liep ik die kant út. ’t Sin klaarde gau op. Hoe faak had ik dusse roete niet fytst? Naar ’t werk toe, naar ’t stasjon toe, en na de bibletheek toe. En altyd haastig. Ik had nag nooit ’s goed om my hine keken.

  Dut waar de aldereerste keer dat ik dut stik liep. Allegaar dingen der’t ik al honderten keren lâns kommen waar, fielen my inenen op. Na tweehonderd meter had ik fier talen hoord. Frâns, Italiaans, Spaans en Ingels. Normaal belde ik die frekte toeristen an ’e kant omdat se in ’t pâd liepen. Nou liep ik met se op.

  Bij Nemo sâg ik ’n meerkoetenêst onder ’n staiger. Die had ik eerder niet sien.

 

Ik mot eerlik sêge, feerder waar d’r niks wat my opfiel. Ik had like goed fytse kinnen. ’t Lopen duurde alleen maar onnorig langer. At de fyts niet omwoeien waar, had ’t ketting d’r ferdomme niet ôflaid. Dat waar ’t enige der’t ik an dinke kon. Nou most ik nije week na de fytsmaker. Dinklik sou d’r ’n nij ketting om motte. Ik had soa starigan alles bij ’t eand had met ’t kring. ’t Stuur sat los, de koplamp hong omdel en de jasbeskermers waren d’r ôfjat.

  Alleen ’t achterlicht waar nag soa goed as nij. En dat brânde hest niet meer.   

BP # 61

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove