Ruigoord en Armand

In Ruigoord waar ’n poëziefestival. ’n Frynd fan mij most der foorleze. Ik waar met as gast.

  Ruigoord is ’n gehucht ten westen fan Amsterdam. Ooit weunden der boeren en ’n handsyfol mînsen. De kerk en de ongefeer tien huzen, die’t an twee rechte straten staan, bin in de jaren 70 kraakt. ’n Paar fan die krakers weune d’r nag. Een derfan is Hans Plomp, ’n bekende foordrachtsdichter.

  De ouwe hippy-koloany Ruigoord is helendal insloaten deur ’t westlik havengebiet. De achtergrônd fan ’t poadium naast de kerk worde formd deur drie oalyterminals fan 30 meter hoog. An ’e kant fan ’t IJ laiden ’n oalytankers, an ’e súdkant loopt ’n spoor, en overal staan allemachtig hoge wynmolns. Fliegtugen fan Skiphol fliege ôf en an.

  Hoe hoog at ’t pypkruud en de brândnetels ok staan, fan de idylle is niet feul meer over. ’t Groatkapitaal het ’t gebiet letterlik en figuurlik opslokt.

 

Maar Ruigoord bestaat nag. Diana Ozon trad op, Willem de Ridder, Hans Verhagen, Def P., Edith Ringnalda (de weduwe fan Simon Vinkenoog), Hans Plomp dus, en Armand! Na ’n Indiaas klede hait en seun, die’t op ’n harp speulden die’t maakt waar fan ’n moterkap fan ’n Volkswagen, kwam-y op, nadat se ’m eerst soeke motten hadden.

  ’t Optreden ston in ’t teken fan hasjiesj. Na ’n paar nummers kreeg-y ’n pyp anraikt. Hij nam ’n beste haal en houde ’n ferhaal over de Weedpas. Die het-y waigerd omdat-y fynt dat blowers niet krekt as de Joaden in de oorlog brândmerkt worre mâne. De waigering hout wel in dat-y de hasjiesj boven de rivieren kope mot.

  Armand het ’n geweldige selsspot. ’n Hutsy leden had-y foor de tillefisy optreden. Syn mailboks waar follopen met fragen over syn haar. De tillefoan had roadgloeiend staan. Al dartig jaar forfde hij syn haar hennaroad. Nou waar-y bezig om ’t útgroeie te laten. Tot an de oren is syn halve meter lange haar griis, de rest is izermeny road. De fraag fan de mînsen waar weest: wêr kin ik die prúk kope? Sels most-y d’r ’t hardst om lache.

  Hij eandigde met Ben ik te min. ‘Want,’ soa saai-y, ‘at ik die niet speul sêge de mînsen: “’t is ok niet meer wat ’t weest is.”’

BP # 63

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove