Brechy*

Ooit weunde op Swarte Haan ’n maisy mooi en lief

Soa mooi en lief, ’n mooier maid as Brechy waar d’r niet

Elk die’t na de Swarte Haan toe floog, had mooie Brechy op ’t oog

En heel wat jonges wouden wel wat meer as Brecht thúsbringe foor maar een keer

 

Maar dat hur hart niet koud as steen, en niet te winnen waar

Wist Daan, ’n jonge fisserman, met him waar ’t soamaar klaar

At hij op ’e wide Noordsee sat, ’t skip deur de wilde golven spatt’

En dook en rees, ja beurt om beurt, docht sij an him en hij an hur

 

Se waar soa mooi en lief, mooi en lief

 

Hij waar al weken, maanden fort, ’t foorjaar kwam in ’t lând

Doe spoelde op ’n mooie dâg een an op ’t Waddenstrând

’t Waar ’t lyk fan Brechys Daan; syn skip waar op ’e kust fergaan

Met ’t oog op ’t mooie plakky grônd, had hij syn doad in ’t water fonn’

 

En die’t nou na Swarte Haan toe gaat, na ’t fere Swarte Haan,

Siet mooglik op ’n foorjaarsdâg ’n wivy an ’t strând

’t Is Brecht, nou lelik, nuver en goor, die’t sont die tiid ’t ferstând ferloor

En beert de storm, en haalt-y an, dan wacht se dêr op hur fisserman

 

Ooit weunde op Swarte Haan ’n maisy mooi en lief

’n Mooier maid as Brechy waar d’r niet

 

* Fertaling fan Richtsje fan't Amelân, S.H. Hylkema

 

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove