A jonge ja

D’r waar’n man bij ôns in dorp

’n Man fan wainig woorden

Met ’n stikofwat houde ’t op

En dut waar wat wij hoorden

 

A jonge ja jonge ja jonge ja

Wil ’k maar sêge, sil ’k maar sêge

A jonge ja jonge ja jonge ja

Ik bin ’n man fan wainig woorden

 

Soms saai-y ’n sin

En wou-y fort meer sêge

Maar meer sat d’r niet in

Hij kon niet meer sêge

 

Deuze man waar niet sneu

Hij had ’n prachtig leven

Alleen’t praten waar-y beu

’n Paar woorden bleven

 

Op ’n dâg saai-y teun mij

Froeger kon ik as dij prate

Maar ’t leven wou ’t âns met mij

En ik kon ’t beter late

 

Dat prate doen ik niet

Ik laat ’t an andren over

Dan kin ik ok klage niet

En ’t domme praat is over

 

Ik froeg: wilsto niet weer as eerst

Wilstou niet weer prate?

Hij saai: wacht maar totst ’t leven leerst

Dan wilst ’t wel late

 

Jawis, de man hat gelyk

Ik mot ’t ’m nasêge

Myn leven is krekt gelyk

Ik kin niet anders sêge (as)

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove