Knooppunt Winschoten

’n Auto, ’n ster, ’n wynfaan, ’n meer

boogie woogie achterfoorlicht

kattehaar, sipelgeur, dicht tankstation

folg niet de foorganger die’t fan de dyk raakt

dúvvels rônd elektrisiteitsmast tun lichtgloed

dut is ’t fermogen te skriven

licht fan de stâd die’t dêr lait

’n wêrm bêd ’n frou die’t ’n grîns trok

gaan over hur hyn, tiid is tipelsinnig

’n steert kwispelt rechtop foor syn baas

siet ’t án, weet niet fan ophouwen

laat ’m syn gang gaan

ik kyk in de spiegel en kin mysels werom

de búk de rûg ’t lid gebit de neus

lach hând herhaling

fan de ander, en feerder niks

of ’t sou weze motte datst, nee, dou kinst mij niet

dou siest mij soa’t ik bin

’n spigel die’t ’n ander sien laat, één soa as wij allegaar

met de wil om te sêgen: wat?

’n gele tulp tun de bloei?